นั่งมองเหม่อสุดฟ้าไกล
นึกข้องใจเธอคนดี
ไม่ได้กลับไปสักที คนทางนี้เริ่มไม่ไหว
แลรูปถ่ายบนหัวเตียง
อยากฟังเสียงสักหิดก่อน
เธอคอยกล่อมตอนเข้านอน
เธอคอยสอนให้เป็นคนดี
ไม่ต้องห่วงไม่ต้องห่วงเลย
เหมือนตามเคยลูกสบายดี
แค่บางวัน แค่มันคิดถึง
นึกถึงวันต้องจากมาไกล
เดินทางออกตามหาฝัน
แต่สุดท้ายฝันของฉันคือบ้าน
คิดถึงกับข้าวในจาน
คิดถึงวันวานเราเคยกอดกัน
บนโลกที่มันโหดร้าย
โลกมันทำร้ายให้อยากหลบบ้าน
อยากกอดแม่พ่อนานๆ
อยากเอ่ยคำหวานให้เธอได้ฟัง
สัญญาว่าต้องสู้ไหว
น้ำตามันไหลแค่เพียงชั่วคราว
ยังเป็นคนดีของน้องสาว
ยังคงเป็นไอ้บ่าว ของแม่เฒ่าเหมือนเดิม
ว่าออแอ อออา คำสัญญานุ้ยเหมือนเดิม
นุ้ยยังเป็นคนเดิม ไม่เพิ่มไม่เติมไอ้ไหร้
คิดถึงกับข้าวแม่ แกงส้มแหละทุกวัน
คิดถึงพ่อเหมือนกัน เข่คอกันจำได้ดี
ว่าออแอ อออา ชักพระไปปร้าไหน
เดือนสิบค่อยหลบไป
ปีใหม่ค่อยหลบบ้าน
ออกมาเดินตามฝัน ฝันไม่ถึงสักที
แต่ว่าลูกสบายดี แม่นี้อย่าข้องใจ
แต่ว่าลูกสบายดี พ่อนี้อย่าข้องใจ
ลูกยังสบายดี ปีนี้อีหลบไป
หลบมาบ้านมากอดกันสักที
นั่งกินข้าวพร้อมหน้าทีวี
เล่าเรื่องราวที่ผ่านมาในปีนี้
ว่าเหนื่อยแค่ไหนสัญญาต้องได้ดี
อยู่แต่สวนมันทำให้ใจนั้นเหน็บหนาว
อยู่เมืองหลวงมันทำให้ใจนั้นปวดร้าว
แต่ว่าวันพรุ่งนี้กลับบ้านไปกราบเท้า
ว่าวันพรุ่งนี้หลบบ้านไปกราบเท้า
ไม่ต้องห่วงไม่ต้องห่วงเลย
เหมือนตามเคยลูกสบายดี
แค่บางวัน แค่มันคิดถึง
นึกถึงวันต้องจากมาไกล
เดินทางออกตามหาฝัน
แต่สุดท้ายฝันของฉันคือบ้าน
คิดถึงกับข้าวในจาน
คิดถึงวันวานเราเคยกอดกัน
บนโลกที่มันโหดร้าย
โลกมันทำร้ายให้อยากหลบบ้าน
อยากกอดแม่พ่อนานๆ
อยากเอ่ยคำหวานให้เธอได้ฟัง
สัญญาว่าต้องสู้ไหว
น้ำตามันไหลแค่เพียงชั่วคราว
ยังเป็นคนดีของน้องสาว
ยังคงเป็นไอ้บ่าว ของแม่เฒ่าเหมือนเดิม
ยังเป็นคนดีของน้องสาว
ยังคงเป็นไอ้บ่าว ของแม่เฒ่าเหมือนเดิม